صدای باران

اعتراف عشق تو

javidmanam — Fri, 22 Feb 2008 07:02:18 GMT

زیبا ترین تصویری که در زندگیم دیدم نگاه عاشقانه ومعصومانه تو بود . زیبا ترین سخنی که شنیدم سکوت دوست داشتنی تو بود . زیبا ترین احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود .زیبا ترین انتظار زندگیم حسرت دیدار تو بود . زیبا ترین لحظه زندگیم با تو بودن بود . زیبا ترین هدیه عمرم محبت تو بود . زیبا ترین تنهاییم گریه برای تو بود . زیبا ترین اعترافم عشق تو بود.

عشق

javidmanam — Fri, 08 Feb 2008 17:54:18 GMT

عـشق یعنـی مـایه قـوت قـلـب

عشق یعنی انفجار احساسات

عشق یعنی کم کردن فاصله ها

عشق یعنی کلید یک رابطه ای محکم

عشق یعنی در موفقیت هم شریک بودن

عشق یعنی کاری کنی که راحت پیدات کنه

عشق یعنی مثل اشرف زاده ها باهاش رفتار کنی

عشق یعنی کسی رو داشته باشی که ازت محافظت کنه

عشق یعنی وقتی باهاش قرار داری به خودت برسی

عشق یعنی یک عالمه حرف رو با یه اشاره گفتن

عشق یعنی هولش بدی تو یک مسیر درست

عشق یعنی یه بازی که تمومی نداره

عشق یعنی از هیکلش تعریف کنی

عشق یعنی من وتو ما میشویم

عشق یعنی حرفشو باور کنی

عشـق یـعنی جادوش کنی

تمام تاريخ کربلاست

javidmanam — Tue, 15 Jan 2008 16:59:18 GMT

آيا اين همه که از کربلا گفتند و شنيديم توانست گوشه‏اي از کتاب نوراني نينوا را بازگو کند؟ ما چه ديديم در آينه غبار گرفته خيال خود: دشتي غبارآلود، جويهاي جاري خون، بدنهاي تکه‏تکه، خيمه‏هاي سوخته، کودکان گريان و سرهاي بر سر نيزه‏ها نشسته.

اينها را ديديم و نوشتيم و وصف کرديم. گاه از زبان عباس(ع) سروديم، گاه گوش به دهان زينب(س) داديم و ناليديم و گاه همزبان حسين(ع)، فرياد «هل من ناصر؟» سر داديم. گاه دلهايمان را آتش زديم و گاه چشمهايمان را به خون نشانديم. تا جانمان از عشق لبريز شد، قربانْ‏صدقه سکينه و رقيه رفتيم. پيش پيکر پاره عباس اشکهايمان را نذر کرديم تا تمام آبهاي دنيا مال بچه‏هاي حسين(ع) شود. بعد سراسيمه به سوي علي‏اصغر دويديم، خونهاي گلويش را با بوسه‏هايمان شستيم تا مادرش، رباب، بيش از آن بي‏تاب نشود. آن وقت، هَروله‏کنان به سوي علي‏اکبر، قاسم، ... و حسين(ع) رفتيم. ديگر نتوانستيم ادامه دهيم. ديگر نتوانستيم حتي يک لحظه بمانيم. دلتنگي، صبرمان را جواب کرد و نفس کشيدن برايمان حرام نشد؟حسين(ع) شاعر نبود؛ اما حماسه‏اي ساخت که مرکبش خون بود و قلمش شمشيرهاي آخته! خاک کربلا صفحه‏اي دارد به اندازه ابديت؛ پر از دلاوريها، پر از عاشقانه‏ها!

داستان کربلا، داستان يک عشق است يا يک حماسه؟ داستان کربلا، داستان کربلاست. حالا هر که هرچه مي‏خواهد بگويد؛ اما کربلا خودش براي خودش هويّت دارد. کربلا مستقل است و در اين تقسيم‏بنديهاي نيم بند، جاي نمي‏گيرد. کربلا هر گوشه‏اش، هر صفحه‏اش و هر فصلش چيزي است. يک گوشه‏اش حماسه است، يک فصلش تراژدي است، و درونمايه‏اش عشق

به نام خداوند مهر گستر

javidmanam — Fri, 28 Dec 2007 16:39:18 GMT

دفتر شعرم رو باز کردم ..صفحه اولش رو باز کردم ..یاد چهار سال پیش افتادم

چهار سال پیش که شروع دل بستگیم بود...با خودم گفتم کی گذشت چجوری چهار سال برات منتظر موندم

اول صفحه اون بالا نوشته بودم به نام کسی که هیچ وقت تنهایم نمی گذارد...

پایین ترش نوشتم خدا جون تو وجود من یه حسی هست که تا به حال هیچ وقت نبوده

یه حسی که نمیتونم بیانش کنم یا روی کاغذ بیارم ..فقط میدونم چیز با ارزشی بهم دادی

حس عاشقی ..........

شدم یه مسافر..پام رو گذاشتم تو جاده عاشقی ...جاده شقایق ها

شروع به نوشتن کردم اولین شعرم ...

.یاد عشق تو در دلم خواهد ماند .......در جاده عشق پای در چای پای تو خواهم نهاد

عهدی را که با دل خود بسته ام..........راهی را که ه خاطر عشق تو رفته ام ...........

نیمه شب توی سکوت خودم ورق میزدم و چهار سال از عمر خودم رو دوباره به یاد آوردم

رسیدم به آخرین شعرم .............

کاش باران می شست گناهانم را گناه عشق گناه عاشق شدنم را ............

انگاری یکی بهم گفت دیگه بسه .....انگاری رسیده بودم ته خط ...........

چه لحظه تلخیه وقتی میرسی ته خط و میبینی برای کسی این جاده رو رفتی و

اون نفر انتهای جاده منتظرت نیست .....کسی ته این جاده منتظر اومدنت نیست

مسافر دشت شقایق ها نه به دشت شقایق رسید نه چشمش یه شقایقی رو دید

نمیدونم چی میتونستم آخر دفتر شعرم بنویسم !!!قلمم رو گرفتم و آخر قصه خودم رو اینجوری تموم کردم

نوشتم به نام کسی که هرگز تنهایم نمی گذارد

نوشتم خدا جون چهار سال پیش منو تنها نزاشتی حالا هم تنهام نمیزاری میدونم هیچ وقت تنهام نمیزاری

بهت گفتم تو از آینده من خبر داری ..اگه من نمیتونم خوشبختش کنم دلم نمی خواد بهش برسم

هر چند سخت ولی بهش نرسم بهتره ..آخه آرزوی من خوشبختیشه چه بامن چه با کس دیگه ای

فقط اینو ازت میخوام خدا جون توی زندگیش خوشبخت بشه

دفترم رو بستم ولی .....................

همیشه فکر میکردم که دفتر شعرم یه روزی یه جایی توی خاطراتم خاک میخوره و...........

هیچ وقت فکرش رو نمی کردم که برای فراموش کردنش بخوام مجبوربشم دفتر شعرم رو آتیش بزنم

ولی چاره ای نداشتم بجز از بین بردن خاطره هام

اینجا رو هم برای اون ساخته بودم (مسافر دشت شقایق)

اینجا براش نوشتم .....اینجا براش گریه کردم .....اینجا براش .....و اینجا فقط به خودش فکر میکردم

دوست داشتم هفتم دی برای تولد مسافر دشت شقایق کولاک کنم ولی میخوام جشن تولدش رو با

روز مردنش یه جا بگیرم.....خیلی برام سخته ...اینجا خونه منه خونه دلتنگی هام ...

چاره ای ندارم که اینجا رو هم از خاطراتم پاک کنم ...دوست ندارم بعد چند وقت چشمم به جایی بیفته که......

امااهر چی رو از اینجا پاک کنم دوستایی که تو این یه سال منو تنها نزاشتن رو فراموش نمیکنم

دوست دارم خیلی زیاد...................................

javidmanam — Mon, 10 Dec 2007 21:11:18 GMT

تو را دوست دارم

نمي دانم چرا

شايد اين من نيستم كه تو را دوست دارم

شايد اين گوشهايم است كه

عاشق شنيدن صداي توست.

شايد اين چشمانم است كه لحظه لحظه عاشق شنيدن ديدن توست.

شايد اين زبان سرخ من است كه نامت را به زبان عشق مي گويد.

شايد اين قلب من است كه براي تو مي تپد.

اين سلولهاي من است كه تنها براي با تو بودن زندگي مي كند.

اين زندگي من است كه براي تو جريان دارد.

اين واقعا من هستم كه بي هوا عا...عاشقت شدم

تقدیم به بهترینم.....................

javidmanam — Thu, 01 Nov 2007 10:39:18 GMT

اواز عشق

javidmanam — Wed, 17 Oct 2007 21:34:18 GMT

بخوان تا هميشه براي دلهاي بي پناه عاشقان........

نازنینم بگذار صداي عاشقانه ات

در تمامي لحظه هاي

پر پر شده ي منتظران

تا هميشه طنين سرزندگي

و اميد سردهد....... و وجود لرزان بي پناهان را آرامشي ماندگار بخشد .

بگذار عطر ترانه هايت

كوچه هاي پرپيچ و خم و تاريك قلب پژمرده ي نيمه جانان را دلاويز كند.

آرزويمان همه شادي توست .

وجود نازنينت غرق در لطافت گل !!!!!!!

دوستت دارم

عید سعید فطر

javidmanam — Tue, 09 Oct 2007 21:50:18 GMT

عیدتون مبارک ! داشت یادم میرفت

کوچه های کودکی

javidmanam — Tue, 09 Oct 2007 21:47:38 GMT

کاشکی در کوچه های کودکی گم می شدم

بازهم با قاصدک گرم تکلم می شدم

می نشستم زیر آواز سپیدچلچله

بار دیگر خیس باران ترنم می شدم

زندگی را می دویدم تا فراسوی امید

تاکه در چشم تماشا یک توهم می شدم

آرزو می چیدم از رنگین کمان شاپرک

باز هم در جنگل پروانه ها گم می شدم

کوچ می کردم از این تنهایی خاکستر

باز هم همسایه لبخند مردم می شدم

کودکی آن سوی حسرت چشم در راه من است

کاشکی در کوچه های کودکی گم می شدم.

سبب آشنایی

غزل می گفتم از وقتی تو را احساس می کردم

نگاه عاشقم را باغی از الماس می کردم

برای ماندنت در کوچه های خاطرم هرشب

درو دیوارها را بستری از یاس می کردم

تنور عشقم از هرم نگاهت داغ و روشن بود

که گندم های طبع خسته را دستادس میکردم

برایت می کشیدم طرح سیب اشنایی را

سبوهای محبت را پر از گیلاس می کردم

و گم می شد تمام بودنم در چشمه های تو

اگر ابی ترین رویا! تو را احساس می کردم.

باور کن !

javidmanam — Tue, 09 Oct 2007 21:35:18 GMT

باور کن !

باور کن صدامو باور کن

صدایی که تلخ و خسته است

باور کن قلبمو باور کن

قلبی که کوهه اما شکسته است ، شکسته است ....

باور کن دستامو باور کن

که ساقه نوازشه ،

باور کن چشم منو باور کن

که یک قصیده خواهشه

...

دستهاش توی جیبش بود ، سرش پایین بود ، زیر لب میخوند و میرفت ! داشت به روزایی که اینو میخوند ، فکر میکرد ! به روزایی که کسی باورش نکرد ...

...

باور کن اسممو باور کن

من فصل بارون برگم

مطرود باغ و گل و شبنم

درختم ، درخت خشکی به دست تگرگم

باور کن همیشه باور کن

که من به عشق صادقم

باور کن حرف منو باور کن

که من همیشه عاشقم

...

بغض کرده بود ... هنوز داشت میرفت ! توی یک جاده بی انتها ، یه جاده پائیزی مثل خودش که تمومی نداشت ....